Naar de inhoud

ANBI Logo

Invoering Nijmeegse CGT gaat gepaard met veel afhakers

Deze maand rapporteren de Nijmeegse onderzoekers Scheeres, Wensing, Knoop en Bleijenberg in het Journal of Consulting and Clinical Psychology een omvangrijke uitval bij de invoering van cognitieve gedragstherapie (CGT) in het ziekenhuis.

Een instroom van 143 patiënten resulteerde in een uitstroom van slechts 72 patiënten met afgeronde behandeling. Maar liefst achtentwintig patiënten (25%) besloten na de intake toch niet mee te doen. Achttien patiënten (12,6%) verschenen niet op de intake en gedurende de therapiesessies haakten er twaalf (14,3%) af. Dertien patiënten (10,4%) kregen in eerste instantie ten onrechte het label CVS opgeplakt.De patiënten gaven aan een medische oorzaak te vermoeden. En/of vonden de therapie niet passend. De uitval bleef overigens niet beperkt tot patiënten. Ook vier ervaren therapeuten, zo lezen we, haakten "om diverse redenen" af. Het aantal voorgeschreven sessies liep uit. De bedoeling was om 16x1 uur in een periode van zes tot acht maanden therapie te leveren. Beginnende therapeuten bleken echter tot maximaal 31 sessies nodig te hebben. De therapieduur bleek achteraf niet van essentieel belang voor het succes. Alleen de ernst van de vermoeidheid bleek het succes van de behandeling te kunnen voorspellen.

De toelatingscriteria tot de sessies waren soepel. Strikte criteria voor deelname, daar waar het gaat om de ernst van de vermoeidheid en/of de ernst van de fysieke beperkingen ontbraken. De auteurs maakten bij de diagnose gebruik van de ruime Fukuda-criteria. Het gebruik van ruime selectiecriteria door de Nijmeegse onderzoeksgroep is overigens niet verwonderlijk. De Nijmeegse CGT is met name bedoeld om somatisatie en passiviteit te bestrijden. Hoe soepeler de criteria: hoe meer patiënten met te behandelen psychische problemen.

De studie heeft het karakter van benchmark, d.w.z een productvergelijking. Het relatieve behandelsucces werd vergelijken met  methodologische verantwoorde overzichtstudies (z.g. Randomized Controlled Trials) van onder meer Sharpe (1996), Deale (1997), Prins (2001) en Stulemeijer (2005). Ondanks de gerapporteerde uitval claimen de auteurs een relatief succes. Zij pleiten er  voor om CGT in Nederland in te voeren en menen dat de patiënten door training en supervisie van behandelaars beter gemotiveerd kunnen worden.

zie: http://listserv.nodak.edu/cgi-bin/wa.exe?A2=ind0801E&L=co-cure&P=R2882

Nieuwsarchief

vergeetmeniet-folderVrouw met laptopVrouw aan het waterVergeetmeniet2Student

vrijwilligers gevraagd

LeesME blok

LeesME tijdschriften