Naar de inhoud

ANBI Logo

In Memoriam: Ingeborg Geuijen

aaaaa.jpg

1 september 2015, In Memoriam: Ingeborg Geuijen

Op woensdag 26 augustus verliet de 44-jarige Ingeborg Geuijen haar door ME geteisterde lichaam voorgoed, na een decennia lange strijd tegen een aldoor aftakelend lichaam. In de laatste maanden van haar leven begonnen meerdere lichaamsfuncties uit te vallen.

Ingeborg was al die jaren heel actief via de sociale media – eerst via Hyves en later via facebook en haar eigen blog Borg of Space (http://www.borgofspace.com/ ) en via heel veel kostbare een-op-een contacten. De laatste jaren lag zij in een verduisterde slaapkamer en moest fysiek 24 uur per dag verzorgd worden, niet meer in staat te bewegen of omgevingsprikkels te verdragen. Haar drie katten waren haar leven.

Door haar enorme geestkracht werd zij toch een van de boegbeelden in de strijd om erkenning van ME als extreem ernstige en invaliderende ziekte. Iets waarvan haar eigen lijden en leven getuigde. Van hoe zij leven moest, zijn opnames gemaakt en uitgezonden  (EO, De Vijfde Dag, 29 mei 2013, http://www.npo.nl/de-vijfde-dag/29-05-2013/EO_101196114  v/a 25:30 min.) en meerdere interviews gepubliceerd, zoals in De Limburger (http://www.levenmetmecvs.nl/dagboek/619/ ).

Tijdens haar uitvaart vandaag, dinsdag 1 september 2015,  wordt onder andere de Libanese schrijver Kahlil Gibran geciteerd (uit De Profeet - Over de Dood):

In de diepte van je verwachtingen en je verlangens ligt je zwijgende kennis van het hiernamaals;
en als zaden, dromend onder de sneeuw, droomt je hart van de lente.

Verlaat je op deze dromen, want daarin gaat de poort naar de eeuwigheid schuil.
Wat is sterven anders dan naakt staan in de wind en smelten in de zon?
En wat is ophouden met ademen anders dan de adem bevrijden van haar rusteloze getijden, opdat zij moge opstijgen en verruimen en God ongehinderd zoeken?

Alleen wanneer je drinkt uit de rivier der stilte zul je waarlijk zingen.
En wanneer je de bergtop hebt bereikt, zul je beginnen te klimmen.
En wanneer de aarde je ledematen zal opeisen, zul je waarlijk dansen.
 

Een tekst die Ingeborg op het lijf geschreven was, zo verlangde zij ernaar uit de kerker van haar fysieke lijden verlost te worden.

Na een gevecht tegen psychiatrische stigmatisering mocht zij met hulp en steun van haar ouders die haar al die jaren verzorgden, voor haar vrijheid kiezen. Op haar overlijdensakte staat – als eerste patiënt in Nederland – ME als doodsoorzaak. Haar laatste nalatenschap aan haar lotgenoten.
                                                                                                                                                                                   
Dat zij net zo intens gelukkig mag zijn zoals en waar ze nu is, als ze moest lijden op aarde.

Spele-vaar wel Ingeborg. Velen zullen je missen. Onze oprechte condoleances aan én bewondering voor je ouders en verdere familie.

-----

 

Nieuwsarchief

vergeetmeniet-folderVrouw met laptopVrouw aan het waterVergeetmeniet2Student

vrijwilligers gevraagd

LeesME blok

LeesME tijdschriften