Naar de inhoud

ANBI Logo

Rob Roest reageert

Op 10 februari schreef Martin Enserink in de Intermediar een column (klik om te lezen). Deze column, met als veelzeggende titel 'Psychisch', gaat over het rapport van de Gezondheidsraad. Rob Roest, partner van een ME-patiënte, schreef Enserink een reactie. Op speciaal verzoek publiceren we zijn open brief:

Geachte Martin Enserink,

Hierbij wil ik kort reageren op uw column "Psychisch" in de Intermediair van 10-2-05. Ik merk allereerst op dat u het advies van de Gezondheidsraad goed hebt gelezen. De commissie stuurt inderdaad aan op een psychologische behandeling. Tevens is de commissie geneigd de aanduiding met name psychisch te duiden.

U denkt dat Els vriendelijk doch resoluut een taboe heeft doorbroken door veel aandacht te besteden aan het karakter, de omgang met de ziekte en de relatie met de dokter. Dit is echter geenszins het geval. Els Borst is geen taboedoorbreker, maar bouwt voort op een traditie om lichamelijk moeilijk te verklaren aandoeningen in eerste instantie psychisch te duiden. Dat is niet alleen het geval geweest met tuberculose, maar ook meer recent met de ziekte MS. Vooraanstaande psychiaters zagen MS-patiënten als mensen met een persoonlijkheidsstoornis. De schrijfster Renate Rubinstein sprak in dit verband niet voor niets van een psychosomatische belediging.

De commissie doorbreekt ook geen taboe door het verdedigen van het belang van met name de heer Bleyenberg om de CGT therapie voor iedereen aan te bevelen. Door niet te splitsen en alle "syndromen" op een hoop te gooien is het mogelijk om de behandelgroep ruim te definiëren. Of het nu gaat om het prikkelbare darmsyndroom, PTSS, ME of fybriomalgie. CGT werkt! Jammer genoeg zijn er nog maar weinig echte ME patiënten door CGT hersteld van ME, maar dat terzijde.

De commissie doorbreekt al helemaal geen taboe door een karikaturaal beeld te schetsen van de patiënt, waarover feitelijk nog zo weinig bekend is. Het verschijnsel blaming the victum is de commissie niet vreemd. Laat staan dat de commissie een taboe doorbreekt met de zinsnede "rust roest". De visie dat we allemaal moeten bewegen is alleen voor ME patiënten grensverleggend. Er zou pas sprake zijn van taboedoorbreking op het moment dat de gezondheidsraad zou erkennen dat:

1.- er nog weinig bekend is over ME

2.- artsen niet goed naar patiënten luisteren

3.- het ontbreken van een lichamelijke oorzaak niet impliceert dat er sprake is van een psychische oorzaak

4. het etiketje ME/CVS weinig winst oplevert - ook weinig ziektewinst

5. familieleden van ME patiënten niet zonder meer "als instandhoudende factor" willen en kunnen functioneren.

6.de groep van ME patiënten weinig homogeen is en aldus niet alleen bestaat uit mensen met "foutieve opvattingen"

7. de commissie goeddeels bestaat uit psychologisch georiënteerde deskundigen, etc etc

Als ik zo frank en vrij mag zijn dan moet ik constateren dat u door kritiekloos de commissie na te praten ME patiënten verder marginaliseert. Wat rest is een schrijven van mijn alter ego, de cognitief media therapeut Rob Roest.

Beste Martin,

Het advies van de Gezondheidsraad was voor jou de "uitlokkende factor". Ik zie het op je foto. Je bent geen aansteller. Ik kan je helpen. Je kunt je onproductieve ideeën nog afleren.

Ik neem je natuurlijk niet serieus. Dat doe ik niet met patiënten en zeker niet met columnisten. Een respectvolle behandeling kun je van nu af aan wel vergeten.

Weest gerust. Het is ook bij jou allemaal psychisch en lichamelijk.. in een gezonde combinatie. Zeur niet klaag niet - en zoek geen steun bij anderen. Dat is improductief en houdt je klachten in stand. Denk niet na. Je bent niks en je hebt niks. Ik weet niks, maar toch heel veel. (Ik verdien veel en ben belangrijk) Jij bent een stoornis en een syndroom. Dat is voor mij geen taboe.

Rob Roest

Nieuwsarchief

vergeetmeniet-folderVrouw met laptopVrouw aan het waterVergeetmeniet2Student

vrijwilligers gevraagd

LeesME blok

LeesME tijdschriften